Archiwa tagu: SLD

Lipiec 2014-2015

Jak zmieniały się sondaże partyjne na przestrzeni ostatniego roku? rok

Jeśli chodzi o liderów, to na początku PiS miał wyraźną przewagę. Po awansie Tuska na prowadzenie wyszła PO. Z kolei w wyniku wygranej Dudy sytuacja wróciła do punktu wyjścia.

Przepaść dzieląca dwójkę hegemonów od drugiej ligi systematycznie rosła. Notowania postkomunistów, ludowców i korwinistów spadły o połowę. Daleko z tyłu znajdował się cały czas Palikot, a pod koniec pojawili się nowi gracze: Kukiz i Petru.

Oczywiście notowania poszczególnych opcji podlegały także mniejszym wahaniom; takie były jednak ogólne tendencje. Cały czas toczy się walka gigantów o władzę oraz średniaków o utrzymanie w parlamencie. 25 października okaże się, kto wyjdzie z niej zwycięsko.

Marcowe sondaże

W ostatnim miesiącu zaszły pewne przetasowania na scenie politycznej. Obecnie sytuacja wygląda następująco:

marzec

Najpierw, nastąpiło powiększenie przepaści między pierwszą a drugą parą; następnie, trzecia liga przepołowiła się i teraz druga składa się z trzech partii (a Palikot w rozsypce).

Obie czołowe partie zyskały parę procent i teraz skupiają aż 77% Polaków. PO utrzymuje pięciopunktową przewagę nad PiS, choć w poszczególnych badaniach przedstawia się to bardzo różnie.

Ludowcy stracili więcej niż lewica. Goni ich skrajna prawica, która jednak nie przekracza progu.

Wszystko wskazuje nadal na to, że u władzy utrzymają się chadecy (Korwin-Mikke, nawet gdyby osiągnął 5%, miałby co najwyżej pojedynczych posłów). Natomiast większość dla konserwatystów staje pod znakiem zapytania.

Religijność Polaków

Na przestrzeni ostatniego ćwierćwiecza CBOS co miesiąc prowadził badania podstawowych wskaźników pobożności. Co prawda wysuwa się pewne zastrzeżenia co do metodologii tego ośrodka, ale ogólne tendencje tak czy inaczej można na tej podstawie stwierdzić:

  1. Liczba wierzących pozostaje bez zmian.
  2. Odsetek praktykujących powoli, ale systematycznie spada.
  3. Kobiety są bardziej religijne.
  4. Mieszkańcy wsi także.
  5. Młodzi początkowo też, ale obecnie już nie.
  6. Osoby wykształcone dawniej były mniej pobożne, ale teraz ta specyfika zaniknęła.

Dwa ostatnie punkty można tłumaczyć tym samym: upowszechnieniem studiów wyższych.

Biorąc pod uwagę, że zgodnie z danymi ISKK wskaźnik communicantes znacznie wzrósł, postępującą laicyzację w przypadku Polski należy uznać za mit. Duża w tym zasługa JP2, chociaż zapewne nie tylko.

Popularność Palikota (co od początku przewidywałem) okazała się chwilowym kaprysem. Rekordowo niskie notowania lewicy sugerują, że antykościelne nastroje są raczej w defensywie.

Co prawda najnowszy raport CBOS, obejmujący dekadę po śmierci papieża, wskazuje na pewien spadek, ale z wyraźnymi wnioskami należy jeszcze poczekać. Na razie większość danych przemawia za stabilnością sytuacji.

Poparcie dla partii

Który ośrodek badania opinii publicznej najlepiej przewiduje wyniki wyborów? Okazuje się, że najtrafniejsza jest zwykle suma ich wszystkich (oczywiście po odliczeniu osób „niezdecydowanych”). Na przestrzeni ostatnich pięciu miesięcy wskaźniki te były stabilne, uprawnione jest zatem (a nawet wskazane) zsumowanie całego tego okresu. Ostateczny wynik jest następujący:

sondaże

Po spektakularnym awansie Donalda Tuska na prezydenta Rady Europejskiej jego partia znów wyprzedziła swojego największego rywala (który jeszcze w wakacje bił rekordy popularności). Przewaga ta miała przy tym do niedawna niewielką tendencję rosnącą.

Daleko za nimi trzy kolejne opcje. Stosunkowo najlepiej radzą tu sobie postkomuniści, chociaż ich notowania nieco spadły po nieudanych wyborach samorządowych. Niewiele gorzej mają się ludowcy, którzy po historycznym sukcesie w sejmikach chwilowo nawe wyprzedzili socjalistów. Na granicy progu wyborczego, ale z lekką tendencją zniżkową, formacja Janusza Korwin[a]-Mikke[go].

Żadnych szans na dostanie się do parlamentu nie mają natomiast ludzie Janusza Palikota. Ich wynik jest zbliżony do Ruchu Narodowego.

W takiej sytuacji należy spodziewać się raczej utrzymania rządu chrześcijańskich demokratów, choć do jesieni być może jeszcze się coś zmieni, a nawet niewielkie wahnięcie mogłoby być brzemienne w skutki. Niemal na pewno przyszły parlament będzie jednak bardziej prawicowy niż obecny, co prawdopodobnie przesądzi o wynikach głosowań w kwestiach obyczajowych.

blog

Dlaczego Grobelny?

Oto główne powody, dla których każdy porządny obywatel ma obowiązek
zdecydowanie poprzeć w II turze wyborów obecnego prezydenta Poznania:

  1. Jest to przykładny chrześcijanin; a jak dowodzą badania socjologiczne,
    przekłada się to także na cały styl życia: uczciwość, odpowiedzialność,
    troskę o ludzkie potrzeby, pracowitość i rzetelność.
  2. Jest bardzo sympatycznym człowiekiem.
  3. W przeciwieństwie do kontrkandydata, nie ucieka się do populizmu, ale
    przedstawia realistyczny program, który konsekwentnie wykonuje.
  4. Zna się na rządzeniu naszym miastem tak dobrze jak nikt inny.
  5. Dobrał bardzo fachową ekipę współpracowników, którzy sprawdzili się na swoich stanowiskach.
  6. Jako ekonomista sprawił, że Poznań ma PKB na mieszkańca o 10 000 $ wyższe niż Wrocław, Kraków, Gdańsk czy Katowice – nie mówiąc o Łodzi czy Szczecinie; jest ono porównywalne z takimi krajami jak Niemcy, Wielka Brytania czy Szwecja; mamy także najniższe w Polsce bezrobocie.
  7. PO zgarnęła już Warszawę, Łódź, Wrocław, Gdańsk i wiele innych miast;
    oddawanie całej władzy jednej partii nie jest korzystne dla demokracji.

Z tych właśnie względów gorąco zachęcam do głosowania na Grobelnego i
aktywnego promowania jego kandydatury.

Wybory samorządowe

Jak będzie wyglądał samorząd nowej kadencji w Polsce, Wielkopolsce i Poznaniu? Zestawiając starannie wyniki poprzednich wyborów samorządowych i innych oraz sondaży ogólnopolskich i lokalnych, przygotowałem prognozę, którą niniejszym przedstawiam.

SEJMIKI WOJEWÓDZTW

W skali Polski 30% głosów zdobędzie Platforma, a o 2 mniej – PiS; aż 14% uzyska PSL, natomiast 11 – SLD. To oznacza, że w Świętokrzyskiem wygrają ludowcy, w pięciu województwach (podkarpackie, małopolskie, lubelskie, podlaskie i łódzkie) – prawica, w Mazowieckiem będzie remis pomiędzy dwoma głównymi graczami, a w pozostałych dziewięciu zwycięży partia Kopacz.

Co ciekawe, nawet w tych regionach, w których ludzie Kaczyńskiego wygrają, będzie to raczej zwycięstwo pyrrusowe. We wszystkich sejmikach z wyjątkiem podkarpackiego, gdzie PiS będzie mógł rządzić samodzielnie, większość utrzyma bowiem sojusz PO-PSL. W niektórych województwach będzie on jednak potrzebował jeszcze trzeciego koalicjanta.

Z kolei Kongres Nowej Prawicy, nawet jeśli przekroczy próg 5%, nie ma szans na mandaty, chyba że ewentualnie w metropolii krakowskiej. Oczywiście tym bardziej żadnego radnego nie będzie miał Twój Ruch.

W sumie więc nieznaczne procentowo zwycięstwo PO przełoży się na kolejny spektakularny sukces tej partii, która już od ośmiu lat (kiedy również wyprzedziła w sejmikach PiS o 2%) wygrywa wszystkie wybory. I o ile jeszcze w wakacje wydawało się, że zwycięstwo prawicy jest przesądzone, o tyle wszystko zmieniło się po awansie Tuska. Podobnie jak przed wyborami europejskimi, Platforma dzięki korzystnej koniunkturze międzynarodowej odrobiła wszystkie straty, a nawet wyprzedziła swego największego rywala.

SEJMIK WIELKOPOLSKI

Wszystko wskazuje na to, że w województwie, w którym mieszkam, PO zdobędzie około 28%, co przyniesie jej 14 lub szerzej 12-15 mandatów (obecnie aż 17). Na drugim miejscu uplasuje się PiS, którego poparcie można ocenić na 21%, co daje 9 (+/- 1) radnych (teraz tylko 6). Największe szanse na trzecie miejsce ma PSL, który może spodziewać się 16% i 7 (może o 1 mniej lub więcej) miejsc w sejmiku (czyli tyle co dotąd). Tuż za nim plasuje się SLD z 15%, co może dać 7, a może tylko 6 mandatów (spadek z 9). Nowością jest komitet Grobelnego, którego wynik jest najwiekszą niewiadomą tych wyborów, ale któremu ostrożnie można dać mniej więcej 10%. Liczba mandatów jest tutaj wyjątkowo trudna do przewidzenia, ale zapewne będzie to od 2 lub może 3. Teraz Wielkopolska może stać się tym niemniej czarnym koniem tych wyborów, chociaż z drugiej strony, na jej niekorzyść działa fakt, że swoich kandydatów wystawił też komitet o bardzo podobnej nazwie – Lista Bogdana Grobelnego, co zwłaszcza dla wyborców spoza Poznania może być mylące. Natomiast KNP wolno wprawdzie mieć nadzieję na przekroczenie progu 5%, ale i tak nie wejdzie do sejmiku.

Jak przedstawia się rywalizacja w poszczególnych okręgach? W stołecznym mieście zdecydowanie wygra PO, zdobywając połowę z sześciu mandatów, natomiast po jednym przypadnie dla PiS, TW i lewicy. Bardziej emocjonująca będzie walka między komitetami w okręgu podpoznańskim. Tutaj również zwycięstwo ma w kieszeni Platforma, która zgarnie dwa, a może i trzy miejsca. Partii Kaczyńskiego prawdopodobnie przypadną również dwa, ale być może tylko jeden mandat. Po jednym otrzymają na pewno TW, SLD i PSL. Na północy regionu rywalizacja będzie także pasjonująca. Tu również wygra Platforma, biorąc aż trzy miejsca w sejmiku. Z pozostałych partii na dwa mandaty największe szanse ma SLD, mniejsze PSL; jedną osobę wprowadzi z kolei PiS. Na wschodzie karty są już praktycznie rozdane. Górą będzie prawica, która będzie miała dwóch swoich przedstawicieli. Dalej ludowcy oraz lewica i partia rządząca – wszystkie one wprowadzą po jednym. W Kaliszu sytuacja nie jest już taka jasna. Najprawdopodobniej zarówno PiS, jak i PSL oraz Platforma będą miały dwóch radnych, choć ta ostatnia może stracić połowę z tego; jeden przypadnie postkomunistom, a być może także Grobelnemu, choć to dość trudne do przewidzenia. W końcu, w Lesznie wygra PO, która będzie miała raczej trzech niż dwóch swoich ludzi w sejmiku. Prawdopodobnie dwa, choć może tylko jedno miejsce uda się obsadzić ludowcom. Na drugi mandat ma szanse główna partia opozycyjna, natomiast lewica będzie musiała poprzestać na jednym.

Kto przejmie władzę w nowym sejmiku? Dotychczasowa koalicja PO-PSL najprawdopodobniej utrzyma większość, choć być może będzie konieczne zalezienie trzeciego partnera. Tym niemniej, z arytmetycznego punktu widzenia, koalicję będzie mógł także skonstruować PiS z pominięciem PO – o ile porozumiałby się z SLD i PSL. Niewykluczony jest także scenariusz, w którym możliwe byłoby zastąpienie jednej z tych dwóch partii komitetem Grobelnego.

RADA POZNANIA

W moim rodzinnym mieście wygra PO, zdobywając zapewne 34% głosów i 17 (+/- 1) mandatów (tyle co obecnie). Goni ją Teraz Wielkopolska, która otrzyma prawdopodobnie około 24% i 11 (+/- 2) radnych (wzrost z 8). Dalej PiS z 19%, co da mu 8 (+/- 1) miejsc w radzie (teraz 7). Zaledwie na 11% może liczyć SLD, co oznacza, że najprawdopodobniej uzyska on tylko 1 mandat, choć może nie mieć nawet żadnego, ale też, przy sprzyjających okolicznościach, tyle samo co teraz (czyli 5). Być może powtórzy się więc sytuacja, w jakiej znaleźli się ostatnio My.Poznaniacy, którzy zdobyli całkiem sporo, bo 9,3% głosów, ale mimo to nie załapali się do rady. Perspektywy podzielonych obecnie ruchów miejskich w tym roku są jeszcze mniej optymistyczne – obie ich frakcje zdobędą nie więcej niż kilka procent, co znów nie da żadnej z nich radnych.  Również Kogres Nowej Prawicy może wprawdzie przekroczyć próg 5%, ale na mandaty i tak szans nie ma.

Jak wyglądałaby sytuacja w poszczególnych okręgach? W Śródmieściu, na Wildzie, Dębcu i Świerczewie 3 mandaty zdobędzie prawdopodobnie PO, 2 – TW, a 1 – PiS, choć jest też możliwość, że wszystkie trzy komitety będą miały po 2, albo też że 1 uzyska jednak SLD. Na Jeżycach, Łazarzu i Ogrodach, a także na Winogradach, Winiarach, Sołaczu i Woli partia rządząca oraz komitet Grobelnego będą miały po 2 radnych, a PiS – jednego; być może jednak TW straci jednego na rzecz SLD. W okręgu obejmującym Chartowo, Szczepankowo, Antoninek, Śródkę, Naramowice i Morasko trzy czołowe opcje wprowadzą najpewniej po dwóch swoich ludzi, choć dwie największe mogą mieć też po 3, a PiS i SLD – 1. Na Ratajach, Żegrzu, Starołęce, Głuszynie i Krzesinach dwóch radnych uzyska PO, a pozostałe trzy komitety jednego – choć TW może jeszcze odebrać go SLD. Na Grunwaldzie, Górczynie, Junikowie i Ławicy oraz na Piątkowie, Podolanach, Strzeszynie, Smochowicach i Kiekrzu zdecydowane zwycięstwo odniesie Platforma, która zgarnie aż trzy miejsca w radzie miasta, gdy tymczasem TW i prawica uzykają tylko po jednym.

W takim układzie miastem nadal będzie mogła rządzić koalicja Platformy i Grobelnego, która zgarnie prawdopodobnie aż 28 z 37 miejsc w radzie. Z pozostałych kombinacji nieco większe szanse na zaistnienie ma większość Teraz Wielkopolska-PiS niż PO-SLD.

PREZYDENT

W I turze rządzący już od 16 lat Ryszard Grobelny uzyska prawdopodobnie ok. 45%, choć bardzo możliwe, że wynik ten będzie niższy z tego względu, że ludzie omyłkowo zaznaczą widniejącego ponad nim na karcie Bogdana (o tym samym nazwisku). W II turze niekwestionowany faworyt spotka się zapewne z Jackiem Jaśkowiakiem (PO), który może liczyć na 17%. Za nim plasują się Tadeusz Dziuba (PiS) z 14% oraz Tomasz Lewandowski (SLD) z 13%. Pozostali kandydaci uzyskają nie więcej niż 4%.